ما هر چه را که سبز بکاریم نذر توست...

آفتاب به احترام ایستاده است تا لحظه ی بوسیدن پیشانی تو سند

سربلندیش باشد وکعبه که قرار زمین است قرار بر عشق تو را اقرار می

کند،مولای من،سالهاست هستی بر گرد مدار حسن تو می گردد و

عشق با زمزمه ی نام تو جرإت جوشش میابد .زاده ی سرچشمه ی

ناب ترین چشمه های بهشتی، زخم دهان گشوده ی زمین

دیرگاهیست تشنه ی جرعه ای ازعدالت توست پس دستی بگشا و از

سر لطف مرهمی گذار.باشد که محرم حرمت حرمت گردیم.