ما آیه  آیه دلتنگیمان را تلاوت کردیم بر سر گلدسته هایی که مهربانی

تو را شهادت می دهند و خواهش دل هایمان را لای سجاده ی اشک

 پیچیدیم  شاید به اجابت دل های ما که نه ٬که به حرمت یاس 

ها ندبه های غربتمان را پاسخی عطا کنی.اما دریغ از این همه دلتنگی

 که در پشت غبار روز مرگی هایمان مدفون است و دریغ از تو که تنها

به خواهش های زمینی ما خوانده می شوی.

دست غریب روح ما را مددی بخش که تنها تو را به بهانه ی تو

بخوانیم ...